Terug naar de Herinnering

Naast het methodisch Innerlijk Kind-werkplan, is een zuivere en mooie manier om met het gewonde kind in ons te werken de geleide meditatie 'Terug naar de Herinnering' met het motto: Ontdek je vergeten herinneringen en verzoen je - Maak een reis door je lichaam. Het werk is een afgeleide van de Helende Reis van Brandon Bays.

Tijdens een geleide meditatie ga je onder leiding van jouw eigen Bron op reis door je lichaam en ontdekt plaatsen waar oude pijn zich heeft vast gezet. Emotionele pijn die zich vertaald heeft in energetische blokkades of fysieke disharmonie. Ook kunnen trauma's uit vorige levens aan het licht komen, die in dit leven hun invloed lijken te hebben. Je krijgt inzicht in het ontstaan er van, welke ervaring hier aan ten grondslag ligt, en je kan in het reine komen met de oorzaken van toen. Jij bepaalt de route en de ontmoetingsplekken; ik ben je aangever en begeleider. Met het voor- en nagesprek inbegrepen moet je hier anderhalf tot twee uur voor uittrekken.

Werkwijze: we bespreken eerst wat het belangrijkste thema is waar je op dit moment inzicht in wilt krijgen.Vervolgens leg ik uit dat we niet altijd zeker weten waar we terecht komen. Misschien wordt een oude pijn overdekt door een ingrijpende ervaring in het volwassen leven en mag deze eerst opgelost worden. Omgekeerd komen we misschien eerst bij pijnpunten in het heden terecht die toch leiden naar een vroegere ervaring. Ook vertel ik in grote lijnen het verloop van de meditatie, zodat je niet voor verrassingen komt te staan en de controle kunt loslaten.Je gaat op een bed/bank liggen om je zo prettig mogelijk te ontspannen en als je dat wilt krijg je een deken om lekker warm te blijven.Na de meditatie wil je misschien iets drinken en praten we kort na over je ervaring.

Kosten 80 euro

Hieronder volgt een artikel waarin ik mijn ervaringen beschrijf als begeleider tijdens de meditatie:

Terug naar de Herinnering
Ontdek je vergeten herinneringen en verzoen je - Maak een reis door je lichaam.
Sinds een paar jaar begeleid ik mensen via een meditatie door het lichaam naar 'vergeten' herinneringen. Het werk is een afgeleide van de Helende Reis van Brandon Bays.

Het persoonlijke verhaal
Iedere sessie, iedere avontuurlijke reis, is anders. We volgen een vast patroon, maar onderweg vinden telkens weer persoonlijke wendingen plaats die een flexibele aanpak vereisen. Een vaststaand gegeven blijft echter mijn verwondering en ontroering tijdens en na de geleide meditatie, en een diep eerbiedig gevoel voor de authentieke beleving van de cliënt. Als begeleider geef ik de te nemen stappen aan, maar de cliënt is in contact met zijn of haar eigen Bron van liefde en wijsheid, en weet wat er gedaan moet worden, waar we naar toe gaan en wat daar gezien en ervaren mag worden.
Heel kort samengevat: het is een reis door het lichaam in een glad voertuig, samen met een mentor of Gids, soms met een symbool. We komen aan op ogenschijnlijk willekeurige plekken, waar de reiziger de omgeving gaat bekijken. Gewaarwordingen op die plek doen aan iets denken… Vaak komt dan een 'vergeten' herinnering. De scène speelt zich af met de betrokken personen in de ervaring-van-toen. Dan scheppen we letterlijk een kampvuursituatie ter plekke; bij het zuiverende vuur gaan we een dialoog aan met de betrokkenen. Uiteindelijk ontstaat er over en weer begrip en vergeving op zielsniveau. Terugkerend op de plek in het lichaam blijkt er een heling te hebben plaats gevonden. Het ziet er anders uit en de sfeer voelt ook verbeterd. Dan reizen we terug….

Soms zijn mensen bang of hebben ze hun twijfels: 'Is het niet doodeng wat ik nu te ervaren krijg en die Gids, die mij gaat helpen onderweg, wat moet ik me daarbij voorstellen. Ik zie immers nooit wat!' Deze zorgen zijn niet nodig. Het komt en het gaat zoals het ervaren mag worden en dat is altijd meer dan men kon voorspellen, omdat zoveel ervaringen zijn weggegleden in ons onderbewustzijn. Vergeten ervaringen, gevoelens en/of beelden komen nu in het licht en krijgen hun rechtmatige plaats. Deze ontmoetingen kunnen wel confronterend en verrassend zijn, maar nooit schokkend. Het is altijd in verhouding tot wat de reiziger mag ervaren, waar hij of zij aan toe is.

Voorbeelden van ervaringen
De ervaringen zijn talloos en altijd weer nieuw en zo persoonlijk. En door het ophelderen van een herinnering of een traumatische gebeurtenis, komt er zoveel ruimte voor licht, liefde en heling. Die heling zet zich niet alleen om in het hart en de ziel, maar ook energetisch, in het fysieke lichaam. Oude patronen, blokkades, onbewuste verkrampingen en belastingen worden door de erkenning en de heling opgeheven. Het mag worden losgelaten en dat biedt ruimte voor nieuwe groei. Ook trauma's uit vorige levens die in dit leven onbewust hun invloed hebben, kunnen letterlijk aan het licht komen.

- Wim, 36 jaar, vraagt zich af waarom er telkens weer zo'n onvoorstelbare, machteloze woede in hem komt. Hij kan wel punten in zijn huidige leven noemen die hem woedend maken, maar die zijn zeker niet genoeg voor de ondefinieerbare lading pijn en machteloosheid die hij in zich draagt. Tijdens de meditatie komen we eerst uit op oud zeer in relatie tot zijn ex-partner en nadat we hiermee gewerkt hebben reizen we verder. We komen aan in zijn borst, zijn hartstreek, en daar ontdekt Wim een ervaring uit een vorig leven. Hij was een jongetje van 14 jaar en was opgesloten in een Pools concentratiekamp. Daar werd hij seksueel misbruikt door de bewakers.

- Marga, 56 jaar, gaat bewust naar haar zonnevlecht, de streek tussen haar maag en buik. Het is daar zo beladen! Als ze daar rond kijkt om te zien wat er aan de hand is, verbaast ze zich: ze had nogal wat vet verwacht, maar nee, het ziet er schoon en rood doorbloed uit. Wat ze ziet zijn wittige, verticaal lopende draden, en daar zitten wittige balletjes in. Geen idee wat dat kan zijn. Bij het kampvuur ontmoet ze haar vader en haar moeder, de ervaringen met hen zijn vaak heel verdrietig geweest. Na de ontmoeting met haar ouders gaat ze terug naar de plek van de zonnevlecht en kijkt wat er veranderd is: ze begrijpt nu dat de balletjes tranen zijn, het zijn snoeren vol tranen, en iedere balletje mag worden aangeraakt en leeg gedrukt, de tranen mogen stromen. Op dat moment echter zijn er geen tranen, maar er zal ongetwijfeld een moment komen dat de tranen mogen huilen… De volgende dag zegt een collega van haar dat ze weg gaat, afscheid neemt. Dat is precies de trigger die Marga nodig heeft. De trigger voor de oude pijn: 'Mamma gaat weg.' Door de aankondiging van de collega is een oude pijn opeens heel actueel en kan verwerkt worden. De witte bolletjes in de zonnevlecht stromen nu leeg.

- Simone, 35 jaar, vertelt dat haar moeder is overleden toen zij een baby was. Dat ze weliswaar liefdevol door haar tweede moeder is opgevoed, maar toch…. Ze draagt veel verdriet met zich mee en ze moet al bij voorbaat huilen, maar ze kan er geen vinger op leggen. Dan gaan we op reis…. We komen in haar hart, daar is het mooi en zuiver. We komen in haar hoofd en ook daar is het mooi en zuiver. We gaan verder en komen in haar handen. Ook daar is het mooi, vol bomen met diepe wortels en takken, maar die takken hebben geen bladeren. Haar verdere beschrijving van de omgeving en de sfeer in haar handen is positief. We gaan terug naar de takken: "Hoe voelen die aan?" vraag ik. "Wel raar ja, wel heel raar…." zegt Simone. Opeens barst ze in snikken uit. "Het is een roep om hulp!" zegt ze. "Het is zo'n groot verdriet!" zegt ze. Het is het 'vergeten' verdriet om haar overleden zoontje, dat met 7 maanden te vroeg en te ziek is geboren en is overleden. Ze had het nog zo graag in haar armen gekoesterd. Aangeraakt. Gestreeld.

- Ronald, 28 jaar, voelt zich verdrietig en machteloos en vindt dat het niet goed gaat met zijn relatie. Hij wil eerst bij zichzelf te rade gaan, kijken of er dingen in hem zijn die hij kan oplossen, waar hij inzicht in mag krijgen. Op reis belanden we in zijn keel. Hij heeft moeite met het uitspreken van zijn gevoelens en gedachten naar zijn schoonmoeder toe. Zij lijkt hem - goed bedoelend - te domineren. Wanneer hier inzicht heeft plaats gevonden gaan we verder en komen in zijn longen terecht. Hij kijkt er goed rond en voelt de sfeer. Daar voelt het nogal bedrukt en in elkaar geklapt. Er is ook een raampje, waardoor het licht valt. Bij het kampvuur wordt duidelijk dat zijn moeder een alcoholist was, dat hij als klein kind na school altijd binnen moest blijven om voor haar en de andere kinderen te zorgen, hij was nog maar zes jaar, en aan de overkant van hun huis was het schoolplein waar hij zo graag had willen spelen, en door een raampje kon hij naar buiten kijken, het zelfde raampje als hij nu in zijn longen terugvindt. Na het helingsproces met zijn moeder bij het kampvuur is er in zijn longen veel meer ruimte en licht gekomen. Hij kan rechtop lopen en diep ademhalen. Nu hij veel meer innerlijke fysieke ruimte in kan nemen, zal hij ook naar buiten toe meer van zichzelf kunnen uitstralen om minder gedomineerd te hoeven worden.

Na deze ontdekkingstocht heb je de uren daarna voor jezelf nodig om het allemaal te laten bezinken. In de loop van de tijd vallen de ervaringen op hun plaats. Dan kan je opnieuw op avontuur gaan, op weg naar nieuwe plekken met herinneringen.